zondag
Na drie weken zonder mijn meiden heb ik ze weer om me heen, gehad moet ik erbij zeggen. Want wat is er koeler dan allerlei afspraakjes te regelen om je leven na een paar weken buitenland weer gelijk op te pakken? Niets.
En zo zit ik op deze zondagochtend als godinnetje alleen wakker te worden. Uiterst tevree met alles. De afgelopen weken was ik ook alleen, waren er ook zondagochtenden maar het gevoel was er niet.
Nu ontbijtje, theetje, mooie muziek en alleen maar x91ik kijk om me heen en het is goedx92 gevoel vanuit mijn tenen.
Heb de afgelopen weken gebruikt om veel dingen te doen waar ik me toe moest zetten. Waar ik heel veel vrije uren voor nodig dacht te hebben. Ben mezelf aardig tegen gekomen en dan is het wxe9l even fijn om geen kind tegen te komen die zich afvraagt wat er in hemelsnaam met Mam aan de hand is. Maar ook deze tijd gebruikt voor het x91nieuwe ideexebn vegen schoonx92 principe toe te passenx85 Veel uiteten & op stap, picknick, weekendje weg, lange avonden prxe1ten, praten en nog eens een nieuwe discussie. Zonder op de tijd te letten. Zonder verantwoording. (ohja, tussendoor ook wat uren ‘dichtgefietst’ door full-time te werken!)
Het ebt weg, de pijnprikkels, de emoties, de onrustx85 Ruimte & rust komt als vanzelf. Heb er nooit aan getwijfeld! Heerlijk!
Het gevoel is nooit weggeweest enkel een beetje verstopt.
Move on Hold it together, move on Life’s so short, move on Only time will set you free You put your fears behind you Better get yourself where you wanna be
I think of all the days and nights i spent crying And i move on ……You put your tears behind you
Better get yourself where you wanna be
I think of all the days and nights i spent crying
Before my angel set me free *
*Met dank aan George Michael die even ritmisch kwam fluisteren toen ik dit logje aan het typen was.
Ix92m my own angel!and i’m moving on’.
augustus 10, 2008 at 16:19
Volgens mij gaat het vaak zo. Altijd ben je druk bezig en als het dan ineens stil wordt omdat de kinderen weg zijn, ga je ineens nadenken. Maar af en toe moet dat gewoon gebeuren. Fijn dat je na deze storm weer op kalm water bent (ja, ik wordt vanzelf poxebtisch van dit logje ;-D). En nu met hernieuwde energie er weer tegen aan. Ik hoop dat je je doelen bereikt!
augustus 10, 2008 at 20:18
Zonder kinderen kun je tot een hoop komen.
Maar ik denk dat je met kinderen je het meest op je gemak voelt.
Liefs Teun
augustus 10, 2008 at 21:33
Mooi en intens geschreven. Maar nu is Jet weer compleet!
augustus 11, 2008 at 08:30
Lekker gevoel is dat he? Alles weer op een rijtje, een opgeruimd gevoel in je hoofd… Ik ben blij dat je weer terug bent Jet, ik heb je gemist! X
augustus 11, 2008 at 17:49
Wat een lief logje!
augustus 16, 2008 at 19:29
Lieve Jet,
Soms moet je ook eens even alleen zijn, om alles op een rijtje te krijgen…niks mis mee.
Als je meiden er dan weer zijn kun je dubbel genieten, omdat de rest gedaan is.
Blij weer wat van je te lezen.
liefs Carla.
augustus 17, 2008 at 17:15
Inderdaad eens een keertje in al die drukte jezelf tegen het lijf lopen,…
Gebeurt niet vaak(juist omwille van ..die drukte),maar is toch soms erg nodig!
Moet daarom niet altijd als “negatief” ervaren te worden,
kan best ook verrijkend zijn…..
Dikke flets
augustus 18, 2008 at 13:07
Ja. Het waren drukke gezellige en confronterende weken… Ook bij mij.
augustus 19, 2008 at 09:38
Heftig geloof ik, als ik je logje zo lees. Veel in jezelf bezig met opruimen? Hopelijk heb je het nu weer helemaal op orde, intern, en kun je weer vxf3xf3ruit!
Voor jou is het ook aftellen tot je nieuwe baan natuurlijk, speelt ook dat nog mee?
[ikzelf ben vorige week gestart, leerzaam hoor!]